ریاض پیغام مذاکره فرستاد، نه آمریکا

دیاکو حسینی، کارشناس ارشد مرکز آنالیز های استراتژیک ریاست جمهوری:عربستان به دنبال توافق جامع با ایران است

ریاض پیغام مذاکره فرستاد، نه آمریکا

به گزارش گروه رسانه های خبرنگاران، حضور یوسف بن علوی در تهران که سومین سفر وی به تهران در امسال به حساب می آید، دوباره رسانه ها را درگیر مساله میانجیگری عمان کرد، به خصوص اینکه در همان روزی که او در تهران بود، حسن روحانی هم از ارسال مجدد پیام مذاکره از سوی آمریکایی ها به تهران اطلاع داد.حسن روحانی روز گذشته در ملاقات با جمعی از معلولان، نخبگان معلول و نمایندگان تشکل های فعال در حوزه معلولان از کوشش دوباره آمریکایی ها برای گفت وگو و توافق با ایران اطلاع داد و گفت: آنها خودشان به دنبال گفت وگو و مذاکره هستند و پیام های خصوصی می فرستند، پیام ها و درخواست هایی که به صورت خصوصی برای مذاکره می فرستند برخلاف شعارهایی است که به صورت عمومی مطرح می نمایند و اروپایی ها که واسطه هستند نیز این را می دانند.

هرچند رئیس جمهور توضیحات بیشتری درمورد این خبر ارائه نکرد اما به جز ملاقاتهای بن علوی در تهران، سفرهای روزهای اخیر عباس عراقچی به اروپا و همین طور توکیو می توانست به خودی خود گویای تداوم دیپلماسی میان ایران و این کشورها باشد، کشورهایی که هرکدام شان به نوعی با آمریکایی ها روابط حسنه ای دارند و از مدت ها پیش به صورت جداگانه پیام هایی را از واشنگتن به تهران منتقل نموده بودند.اما در این میان براساس قواعد عقلی، احتمالا دور از انتظار و غیرقابل تصور است که پیام متفاوت و مهمی از سوی آمریکایی ها در روزهای اخیر و طی ملاقاتهایی که توضیح آن رفت، به تهران منتقل شده باشد. دلایل آن هم واضح و روشن است. اولین دلیل مربوط به حوادث منطقه و ایضا وقایع پساگرانی بنزین در ایران است.دست آمریکا و بعضی کشورهای غربی در وقایع لبنان، عراق و نهایتا ایران آنچنان از متن بیرون زده که تقریبا کسی شک ندارد این اغتشاشات با راهنمایی های آمریکا و مجموعه های وابسته به آن اجرا شده است. در جریان این اتفاقات اغتشاش گران به جز ایران در دو کشور دیگری غرب آسیا توانستند توفیقاتی حاصل نموده و دولت ها را مجبور به کناره گیری نمایند. طبعا در ایران اگرچه نتوانستند اقدام موثری انجام دهند اما به آشوب کشاندن کشور برای همان دو، سه روز هم احتمالا در نظرشان پیشرفت به حساب می آید، از این رو قاعدتا امیدوار شده اند با افزایش فشارها از غربی ترین نقطه آسیا تا تهران، به اهداف شان نزدیک شوند تا در بیروت دولتی مخالف حزب الله روی کار بیاورند، در بغداد دولت نزدیک به ایران را زمین گیر نمایند و نهایتا تهران را مجبور به زانو زدن مقابل فشار حداکثری نمایند. با این پیش فرض آمریکایی ها طبیعتا تمایلی نخواهند داشت که وارد مذاکره با ایران شده و برای توافق امتیازی به تهران بدهند، مسلما اگر هم بنایی برای مذاکره داشته باشند، شرایط شان نسبت به گذشته سختگیرانه تر خواهد بود و پاسخ تهران هم در این شرایط معین است. دلیل دوم اما مربوط به درون آمریکاست؛ ترامپ و دیگر سیاسیون فعال در این کشور مدتی است درگیر فضای انتخاباتی شده اند و هر چه زمان پیش می رود؛ آنها تمرکز خود را بیش از پیش روی کمپین های انتخاباتی خود متمرکز خواهند کرد؛ از این رو هم زمان کمتری برای آسیا و مناطق غربی آن خواهند گذاشت و هم اینکه طبیعتا در چنین فضایی موضوع ایران از اولویت های اول کاخ سفید خارج خواهد شد. در چنین فضایی حرف حسن روحانی درباره اینکه پیام های آمریکایی ها جدی نیست و برخلاف شعارهایشان است، صحیح تر از همواره به نظر می رسد، لذا نمی توان امیدی به تغییر در این فضا داشت و با این وضع هم بعید است تا آینده ای نه چندان نزدیک که احتمالا تا اکتبر 2020 و انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ادامه خواهد داشت، امیدوار به رخداد جدیدی در این موضوع باشیم و همچنان باید انتظار گام های کاهنده ایران در تعهدات برجامی و تداوم تحریم های آمریکا را کشید. از این رو باید میان رفت وآمدهای دیپلماتیک به دنبال امکان های دیگری برای توسعه دیپلماسی و توفیق آن بود به ویژه آنکه شرایط کشورهای منطقه امروز متفاوت تر از هر زمان دیگری است و هرکدام شان به نوعی نیازمند گفت وگو برای تامین صلح و آرامش منطقه هستند. ایران، عربستان، امارات و عمان در دایره مرکزی و کشورهایی چون عراق، قطر و کویت در حاشیه آن قابل توجه به نظر می رسند.

سفیر اسبق ایران در نروژ:یوسف بن علوی حامل پیام مذاکره با آمریکا نبود

عبدالرضا فرجی راد، سفیر اسبق ایران در نروژ با اشاره به اظهارات روز گذشته رئیس جمهور درخصوص پیام های خصوصی آمرریکا برای مذاکره گفت: آمریکا از زمان حضور ترامپ در کاخ سفید بارها بحث مذاکره را مطرح نموده و به نظر می رسد اشاره رئیس جمهور ناظر به مذاکراتی است که با مکرون در جریان است. وی اضافه نمود: آمریکایی ها در مذاکراتی که با مکرون دارند پیشنهادهایی را در این خصوص مطرح نموده اند و با نقش آفرینی مکرون قدری در این فرآیند پیشنهادهای خود را نیز تعدیل نموده اند. استاد ژئوپلیتیک دانشگاه آزاد اسلامی علوم وتحیقات ادامه داد: اگرچه آمریکایی ها علاقه مند به مذاکره هستند اما جمهوری اسلامی ایران نمی تواند به آنها اعتماد کند، چراکه ایالات متحده حاضر به دادن هیچ امتیازی پیش از مذاکره نیست. فرجی راد گفت: این طور نیست که کشورهای اروپایی تک به تک برای ایران پیام بیاورند که آمریکا می خواهد امتیازاتی بدهد و از ظاهر قضیه هم چنین چیزی برنمی آید. کمااینکه برایان هوک و پمپئو مدام در رابطه با مسائل داخلی یا مواردی چون عراق، لبنان، یمن و... علیه ایران موضع گیری می نمایند. وی ادامه داد: آنچه مورد اشاره بوده همان گفت وگوهایی است که بین فرانسه و آمریکا در جریان بوده و هست و گویا همچنان ادامه دارد. تصور نمی گردد موضوع جدیدی در میان باشد. این کارشناس مسائل سیاست خارجی در پاسخ به ارتباط اظهارات روحانی با حضور یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه عمان در تهران و گفت وگو با رئیس جمهور گفت: تصور من آن است که حضور یوسف بن علوی در ایران بیش از هر چیز مرتبط با تحولات یمن است. فرجی راد با بیان آنکه یکی، دو ماه است که انصارالله با سعودی ها در عمان مشغول مذاکره هستند، افزود: حملات سعودی ها به یمن تا حدودی کم شده -نه اینکه قطع شده باشد- و در مقابل نیز گفت وگوهایی در حال اجرا است که فرودگاه صنعا باز گردد و تعدادی از زندانیان به ویژه حدود 200 نفر از حوثی ها آزاد شوند؛ لذا مذاکرات در عمان تا حدی مثبت بوده و پیش رفته، اگرچه جنگ هنوز تمام نشده است. وی در ادامه گفت: به نظر می رسد یوسف بن علوی به تهران آمده تا گزارش آخرین تحولات این مذاکرات را به طرف ایرانی بدهد و با این وصف حضور وی در ایران ارتباطی با مساله مذاکره با آمریکا نداشته و او حامل پیام جدیدی نیست. سفیر پیشین ایران در نروژ درمورد سفر وزیر امور خارجه عمان به ایران توضیح داد: این سفر بیشتر در رابطه با یمن بوده و آنچه درخصوص پیام مذاکره برای ایران مطرح است، از جهت فرانسه و مکرون دنبال می گردد. فرجی راد ادامه داد: آمریکایی ها همان بحث های قبلی را که در مذاکرات امکان حل موضوعات مورد اختلاف وجود دارد به فرانسه منتقل می نمایند اما بنابر دلایل مختلف اعم از تجربیات بین المللی مشابه نظیر بی نتیجه بودن تجربه مذاکره آمریکا با کره شمالی و... نمی توان به آنها اعتماد کرد.

دیاکو حسینی، کارشناس ارشد مرکز آنالیز های استراتژیک ریاست جمهوری :عربستان به دنبال توافق جامع با ایران است

دیاکو حسینی، کارشناس ارشد مرکز آنالیز های استراتژیک ریاست جمهوری در گفت وگو با فرهیختگان سفر روز گذشته یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه عمان را به تهران آنالیز کرد و توضیحاتی درخصوص این سفر و همچنین تعاملات دیپلماتیک اخیر میان تهران با بعضی کشورها ازجمله فرانسه و ژاپن ارائه کرد. او توافق میان ایران و عربستان سعودی را محتمل ترین گزینه در شرایط کنونی می داند و در مقابل معتقد است که تهران- واشنگتن فاصله قابل توجهی تا آغاز مذاکره دارند. مشروح این گفت وگو در ادامه از نظر می گذرد.

ارزیابی شما از اظهارات دیروز رئیس جمهور درخصوص پیام های خصوصی آمریکا برای مذاکره چیست؟ آیا در هفته های گذشته اتفاق جدیدی دراین باره افتاده است؟

فکر می کنم بحث رئیس جمهور خیلی روشن بود. ایشان دیروز با وزیر امور خارجه عمان ملاقات داشتند و می دانیم که یوسف بن علوی هفته قبل نیز در واشنگتن بود. طبیعتا می توان انتظار داشت او حامل یک پیام همیشگی و تکراری نسبت به گفت وگو بین ایران و آمریکا بوده باشد و اگر چنین باشد هم غافلگیرنماینده نیست. منتها نکته اینجاست که به نظر می رسد آمریکایی ها برخلاف اشتیاقی که هرازچندگاه با فرستادن میانجی ها ابراز می نمایند، آمادگی کافی و لازم برای گفت وگو را ندارند.به ویژه در هفته های اخیر و ناآرامی هایی که در منطقه و متاسفانه در ایران داشتیم به نظر می رسد بخش بزرگی از نخبگان تصمیم گیر در واشنگتن به این نتیجه رسیده اند که آنچه آنها فشار حداکثری می نامیدند جواب می دهد، بنابراین بهتر است همان طور که بولتون -به رغم اینکه در دولت ترامپ نیست ولی می تواند به عنوان یکی از نشان دهنده های جهت گیری های کلی در آمریکا باشد-، در توئیت اخیر خود اعلام کرد زمان مذاکره با ایران نیست. ماجراهای اخیر به این استنباط یاری نموده و آنها فکر می نمایند حضور ایران در عراق و لبنان در حال کاهش است به واسطه بخشی از این فشارهایی که آمریکا روی ایران به واسطه تحریم ها اعمال نموده است تصور می نمایند باید صبر کرد تا به نتیجه بهتری در این رابطه برسند.ضمن اینکه اگر این حوادث هم نبود همان طور که قبلا گفتیم شرط ایران برای آغاز گفت وگو با آمریکا خیلی روشن است. تحریم ها باید برداشته شوند تا بتوانیم درباره طیفی از مسائل مختلف با هم صحبت کنیم و درباره این طیف مسائل تا جایی که بنده اطلاع دارم هیچ خط قرمزی را نداشتیم و می توان درباره موضوعات مختلف با هم بحث کرد. ولی همین را هم آمریکایی ها تا امروز قبول نکردند، بنابراین امکان مذاکره با آمریکا وجود ندارد.در عین حال پیام های دیگری نیز ردوبدل می گردد که در رابطه با مسائل منطقه است و تازگی هم ندارد. پیام هایی که بیش از همه به عربستان سعودی و امارات مربوط می شوند و ناظر به نحوه آغاز دیپلماسی سازنده بین تهران و ریاض برای پایان دادن به جنگ یمن از سویی و رفتن به سوی نظم منطقه ای جدید از دیگرسو است.با توجه به اتفاقاتی که اخیرا در لبنان و عراق افتاده شاید طرف سعودی امروز آمادگی بیشتری داشته باشد که به چنین سمتی حرکت کند و ایران هم همواره این آمادگی را داشته که درباره طیف متنوعی از مسائل مختلف از یمن تا غیره و هر موضوعی که مورد بحث است، از خلیج فارس و فراتر از آن صحبت کند. فکر می کنم امروز بیشتر این میانجیگری هایی که ما ممکن است ببینیم و درباره آن صحبت کنیم، عمدتا معطوف به مسائل منطقه است و با توجه به شواهد موجود بعید می دانم در آینده ای نزدیک امکان گفت وگو با آمریکا را داشته باشیم.

اشاره داشتید شرایط گفت وگو با عربستان یا امارات بیشتر فراهم است. با توجه به وقایع اخیر عراق، لبنان و ایران همان استدلالی که درباره آمریکا مطرح کردید، درباره عربستان قابل بسط دادن نیست؟ به بیان دقیق تر، نمی توان انتظار داشت سعودی ها هم مثل آمریکا ترجیح دهند وضع برای ایران از شرایط کنونی بدتر گردد و بعد به گفت وگو با تهران بنشینند؟

در نگاه اول بحث شما کاملا درست به نظر می رسد و این انتظار را باید داشته باشیم که عربستان همانند آمریکا از مذاکره با ایران فاصله بگیرد و اجازه بدهد ایران به واسطه ادامه فشار مالی و احتمالا ناآرامی های داخلی و... در موضع ضعیف تر قرار بگیرد و وارد گفت وگو گردد، اما اگرچه این برداشت در آمریکا صادق است، درباره عربستان قدری متفاوت به نظر می رسد. سعودی ها این نگرانی را دارند که ایران اگرچه به واسطه شورش ها در عراق و لبنان احتمالا امتیازاتی را در منطقه از دست داده باشد، اما ممکن است دست به ابتکار عملی بزند که در این ابتکار عمل عربستان سعودی آسیب ببیند. آن ابتکار عمل در تفسیر سعودی ها می تواند اقدامات متنوعی را شامل گردد. شاید براساس تئوری توطئه ای که در این کشورها نسبت به ایران حاکم است از نظر آنها تهران بخواهد کاری مشابه با آنچه برای آرامکو صورت گرفت را تکرار کند یا علیه کشتی های سعودی اقدامی انجام دهد. در دنیایی که تئوری توطئه حاکم است این فرضیات برای آنها مطرح است اگرچه ما هیچ یک از این فرضیات را قبول نداریم. سعودی ها قائل به آنند که درصورت عملیاتی شدن این فرضیات وضع برای آنها مشکل تر خواهد شد چون یا باید به سمت احتمال برخورد نظامی با ایران حرکت نمایند یا در موضع ضعف مجدد قرار بگیرند.بنابراین از نظر سعودی ها برمبنای منطق سیاسی، عاقلانه تر آن است که قبل از اینکه ایران دست به تلافی برای جبران مزیت های از دست رفته خود در منطقه و احیای موازنه به سود خود بزند، با تهران وارد توافق شوند. درست است آمریکا به عربستان فشار خواهد آورد که در شرایط کنونی با ایران وارد گفت وگو نگردد و هیچ توافقی را با آن پیش نبرد ولی سعودی ها نمی توانند روی آمریکا حساب نمایند. سعودی ها می دانند که آمریکا، نه فقط آمریکای ترامپ، بلکه آمریکای حتی غیرترامپ در رابطه با این مسائل قابل اعتماد نیست. آنها در چند سال گذشته به زعم خود آموخته اند چه اوباما باشد و چه جمهوری خواستار و ترامپ، در مواجهه با ایران تنها گذاشته خواهند شد.از دید آنها برجام یک توافق بین آمریکا و ایران بود که عربستان در آن کاملا نادیده گرفته شد. برمبنای این نگاه، در دوره ترامپ به تصور سعودی ها ایران به عربستان و منافع عربستان حمله کرد ولی آمریکا هیچ پاسخی به آن نداد. بنابراین این تصور بر ریاض حاکم است که روی آمریکا نمی تواند زیاد چندانی باز کرد. از این رو فکر می کنم عربستانی ها تسلیم فشار آمریکایی ها نخواهند شد و ترجیح می دهند اگر امکان حصول توافقی جامع با ایران وجود داشته باشد، آن را همین امروز انجام دهند و به فردا موکول ننمایند.

نشانه هایی برای اثبات تحلیل شما وجود دارد که عربستان مایل به چنین کاری باشد؟

در فضای عمومی نیست، چون فضای ایران و سعودی ها بسیار حساس است و طرفین کوشش می نمایند تا جایی که ممکن است خود را در وضع ضعف نشان ندهند. بنابراین در فضای عمومی ملاحظات را در نظر می گیرند. من فکر نمی کنم عربستان در فضای عمومی چنین بحثی را مطرح نموده باشد. اما به لحاظ منطق سیاسی و منطق رئالیستیک این به واقعیت نزدیک تر است که سعودی ها این گونه فکر نمایند.

یکی از موانع بزرگی که مانع می شد سعودی ها با ایران وارد گفت وگو شوند این احساس بود که آنها در منطقه دست پایین را دارند، در سوریه شکست خوردند، در یمن ناپیروز بودند و در عراق اوضاع بر وفق مراد ایران پیش می رود و در لبنان هم تقریبا به همین ترتیب است. بنابراین سعودی ها نمی خواستند در موضع ضعف با ایران وارد گفت وگو شوند. شاید آنها امروز فکر می نمایند به واسطه تحولات اخیر در منطقه، ایران ولو به صورت موقت از موضع قدرت خارج شده است. بنابراین به لحاظ سیاسی زمان را برای گفت وگو با ایران مناسب می بینند. طبیعتا استراتژیست های سعودی این احتمال را می دهند که شرایط موجود زیاد دوام نداشته باشد و ایران درصدد جبران بربیاید.

از نگاه ایران شرایط چگونه است؟

ما مثل سعودی ها به این شکل به ماجرا نگاه نمی کردیم و نمی کنیم. آن موقع دست بالا را داشتیم. بارها بیان شده و این اجماع ملی است که همسایگان برای ما اهمیت دارند. بنابراین صرفا به خاطر این موضوعات پیش پاافتاده و دست بالا یا دست پایین پشت میز مذاکره حاضر نیستیم فرصت های صلح را از دست بدهیم. اگر سعودی ها به چنین جمع بندی که بنده عرض کردم رسیده باشند و به سمت گفت وگو حرکت نمایند، به نظر من باید ایران قبول کند و پای گفت وگو بنشیند و در پای میز گفت وگو طبیعتا در موضوعات مختلف با همدیگر جروبحث خواهیم کرد و به نتایجی خواهیم رسید. در هر صورت نتیجه این مذاکرات بهتر از این است که عربستان را دودستی در آغوش آمریکا بیندازیم و به بازیچه ترامپ تبدیل کنیم.

ارزیابی شما از خبرهایی که درباره توافق طرفین در مساله یمن به گوش می رسد، چیست؟

چیزی که ما می دانیم این است که یمنی ها مدت هاست گفت وگو با طرف سعودی را آغاز نموده اند، این مذاکرات فراز و فرودهایی هم داشته و گاهی وقفه هم در آن ایجاد شده ولی مجاری گفت وگو بین یمنی ها و سعودی ها همچنان باز مانده و به نظر می رسد هم طرف سعودی و هم طرف یمنی بسیار مشتاق هستند به این جنگ پایان دهند. چون هر دو در حال ضرردهی بسیار شدید هستند و می دانند این وضع نمی تواند تا مدت طولانی ادامه داشته باشد. بنابراین یکی از دلایلی که به نظر من اتفاقا به فهم ما یاری می نماید که چرا باید با سعودی ها زودتر درمورد مسائل مورد اختلاف به توافق برسیم و همین طور سعودی ها چرا باید با ایران درمورد این مسائل به توافق برسند، این است که شرایط موجود و شنماینده یمن در حال تغییر و دگرگونی است. تحولی که به سمت رسیدن به توافق گرایش دارد و فکر می کنم تمام شرایط موجود در منطقه به سمت این توافق بین ایران و عربستان سامان یافته باشد.

امروز امارات هم در حال فاصله دریافت از عربستان سعودی است، در عین حال با ایران هم روابطی را آغاز نموده و این نشان دهنده آن است که بلوک بندی که ما شاید یک یا دو سال پیش سراغ داشتیم، امروز وجود ندارد و به سرعت در حال تغییر است. در این فضایی که به سرعت در حال تغییر است یک توافق خوب بین ایران و عربستان می تواند پایه های نظم پایدار منطقه ای را شکل دهد و نقطه مثبت ماجرا اینجاست که ما چنین توافق احتمالی را بدون آمریکا با عربستان و بقیه کشورهای منطقه همانند ترکیه، امارات و قطر جلو می بریم. چنین توافقی اگر اتفاق بیفتد آمریکا بیش از هر زمان دیگری در منطقه ما منزوی خواهد شد و این خبر خوبی برای ایران است.

سعودهای بیش از گذشته آماده مذاکره هستند چنین گزاره ای از سفر آقای بن علوی برمی آید؟

حتما یکی از دلایلی که رسما ایشان به ایران آمده ادامه همین گفت وگوهاست و احتمالا بنا دارد نگاه سعودی ها و بعضی کشورهای منطقه را به ایران منتقل کند، البته احتمالا نگاه آمریکایی ها را. بن علوی البته نقطه نظرات ما را هم گرفته و به طرف مقابل منتقل می نماید. فکر می کنم این رفت وآمدها در ادامه رسیدن به یک چهارچوب تفاهم جدید بین این کشورها در منطقه است تا امکان آنالیز گفت وگو را در سطح عالی بسنجند و اگر مقدور باشد این کار انجام گردد. ما در ایران همواره آماده بودیم و تاکید می کنم که این طرف سعودی بود که آمادگی گفت وگو نداشت ولی با توجه به اتفاقات و شرایطی که در چندماه اخیر پیش آمده فکر می کنم سعودی ها امروز بیشتر از چند ماه قبل آمادگی برای گفت وگو را دارند.

عمان، فرانسه، ژاپن و روسیه منتقل نماینده پیام میان ایران و آمریکا ، بدون برداشتن تحریم ها امکان مذاکره وجود ندارد

در ابتدای بحث اعلام کردید دو کانال احتمالا می تواند تسهیل گر روابط ایران با امریکا باشد، یکی کانال دائمی عمانی ها است و یکی اروپایی ها. اساساً امکانی برای پیروزیت یکی از دو کانال تا 2020 وجود دارد؟

اولاً دو کانال نیست و خیلی بیشتر است یعنی ژاپنی ها همچنان این کار را انجام می دهند، حتی روس ها و بعضا عراقی ها هم که با هر دو کشور ارتباط دارند، گاهی پیام هایی را رد و بدل می نمایند و گاهی تحلیل های خود را از ما و امریکا را به طور متقابل منتقل می نمایند . همه اینها کوشش هایی است که صورت می گیرد ولی آن چه بیشتر شناخته تر شده است، همان طرحی است که فرانسوی ها به طور خاص دنبال می نمایند و عمانی ها در سطح پائین تر آن را تعقیب می نمایند.

این که آیا این کانال ها پیروز خواهند شد یا خیر، این بستگی کامل به طرف امریکایی دارد. مسلما بدون این که تحریم ها برداشته گردد امکان مذاکره بین ایران و امریکا وجود ندارد. ما در اجلاس گذشته مجمع عمومی سازمان ملل متحد به این توافق اولیه بسیار نزدیک شدیم ولی نحوه زمان بندی برداشتن تحریم ها و مذاکره با امریکا مانع از پیروزیت این کار شد. تبعاً امریکا توقع داشت اول مذاکره صورت گیرد و بعد تحریم برداشته گردد ولی شرط ما این است که ابتدا تحریم برداشته گردد و بعد می توانیم گفت وگو کنیم. از اینرو اگر بتوانیم فرمولی برای این پیدا کنیم که برای طرفین راضی نماینده باشد در آن صورت امکان گفت وگو پیش خواهد آمد. کلید این اتفاق هم دست امریکا است چون آن چه ما اعلام کردیم کاملاً روشن است. بدون لغو تحریم امکان گفت وگو وجود ندارد. حالا باید ببینیم امریکایی ها بالاخره تصمیم خواهند گرفت که به چنین ساز و کاری رضایت دهند یا خیر.

در شرایط کنونی آمریکا دلیلی برای مذاکره با ایران ندارد

برداشت شما چیست؟ تا انتخابات آینده امریکا چنین جهتی را ممکن می دانید؟

من فکر می کنم این امکان تا اندازه زیادی بستگی به مسائل منطقه ای و داخلی ایران هم دارد. اگر امریکایی ها به این نتیجه برسند که می توانند فشارها را به همین ترتیبی که هست ادامه دهند، ناآرامی ها در ایران را تشویق نمایند یا احیاناً برنامه ریزی هایی برای آن داشته باشند و ایران را در خود گرفتار نمایند هیچ دلیلی برای این که بخواهند در چنین شرایطی که ایران در مخمصه گرفتار شده، تحریم ها را بردارند، وجود نخواهد داشت اما گر به این جمع بندی برسند که ایران به رغم همه این اختلافات و فشارها هنوز دولت باثبات و مستقری دارد، توانائی جلب رضایت مردم را دارد، دست به اصلاحاتی می زند که همچنان مردم را به گرد خود و زیر پرچم واحد جمع می نماید و همچنان با کشورهای منطقه در حال تعامل گسترده است که ممکن است منجر به توافقاتی هم گردد؛ در چنین حالتی امریکایی ها بیشتر راغب خواهند بود با ایران وارد گفت وگو شوند.

چند روز پیش خبری آمد که 6 کشور اعم از بلژیک، هلند و ... به اینستکس می پیوندند، امیدوار هستید اینستکس پیروزیتی داشته باشند؟

واقعیت امر این است که خود این اتفاق گام بزرگی بود، اما با توجه به اروپای ناتوانی که ما می شناختیم و می شناسیم همین گام بزرگ هم در بهترین حالت می تواند به مقدار کمی از تجارت خارجی ما را شامل گردد. برای مثال خواهد توانست به تجارت دارو و بخشی از کالاهای غیراستراتژیک یاری کند و در نهایت اینستکس نخواهد توانست به یک مجاری برای تجارت نفت تبدیل گردد. باید این را کاملاً درک نموده باشیم که اروپایی ها فاقد توانائی و اعتماد به نفس برای نقش آفرینی های این چنینی بدون اجازه امریکا هستند ولی در عین حال نباید این را هم نادیده بگیریم که اروپایی ها واقعاً مشتاق بوده اند که توانسته اند چنین کاری را انجام دهند. این اروپایی که بدون اجازه امریکا حتی آب هم نمی خورد. اگرچه این اشتیاق برای ما نتیجه عملی بزرگی را در پی نخواهد داشت .

منبع : فرهیختگان

بازگشت به صفحه رسانه ها

منبع: خبرگزاری تسنیم

به "ریاض پیغام مذاکره فرستاد، نه آمریکا" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ریاض پیغام مذاکره فرستاد، نه آمریکا"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید